تعابیر مختلفی برای کانگ فو تعریف شده است . کانگ فو در بین مردم چین به معنای"مرد دانا " و در برخی موارد به "عالیترین شکل هر چیز" اطلاق میشود. همچنین انجام بيشترين کار در کمترين زمان نیز تعبیر شده است.

لیکن معنی اصلی کانگ فو به معنای راه دانائی است ( کانگ : دانائی – فو: راه و طریقت)

هیچ نوع سند قطعی مبنی بر اینکه چه موقع و بوسیله چه کسی کونگ فو بوجود آمده است، موجود نیست. لیکن گفته ميشود کانگ فو حدود 2500 سال پيش در کشور چين توسط مردي به نام "دراياما تائيشي" کاشف انديشه برتر و نفوذ روح توانا عرضه شد. کتابهای "اوپانیشاد" که در سلسله "چو" نوشته شده بیان میکند که این ورزشها براساس تمرینات روانی و تنفسی بوده است، که بوسیله فلاسفه تائوئیست آن دوره گسترش یافته و تمرین می شده است. در واقع تکنیکهای آنها شباهت زیادی با مدی تیشن و درمانهای جسمی داشته و بمنظور ایجاد یک بدن قوی عاری از هرگونه بیماری و یک ذهن هشیار و آگاه و آزاد از هر نوع تنش و فشارروانی برای یک مبارز چینی بوده است.حالات تفکری "مدی تیشن" و ریاضت تائوئیست ها و بودیست ها بسیاری از سبکهای کونگ فو را شامل شده و بخشی از تکنیکهای مبارزه را تشکیل میدهد.

تاريخچه کانگ فو تاريخچه انساني و خلق آن آغازحرکت فکريست که بعدها حرکت بدني نيز به آن آميخته شد . ابتدا انسان به تقويت فکر و درون فکري (به خود آمدن) روي آورد و بر اين نگرش رياضت را لازمه بريدن از بندهاي من دروغين و ارتقاء و پرورش من حقيقي دانست وجوکي ويوگا(يعني به زير يوغ در آوردن تن وبدرون خود نگاه کردن وتفکر نمودن)را که يکي از شديدترين صورتهاي رياضت بود، با اعمالي از قبيل روزه‌هاي طولا ني، ثابت نگاه کردن به يک نقطه، ساعتها بي‌حرکت ماندن و کنترل تنفس ، به کار برد.

بودا که با نام ايشان همه آشنا هستند خود از جمله کساني بود که در اين راه اهتمام ورزيد و به روشن‌بيني وآگاهي يعني (نيروانا) دست يافت. وی معتقد بود که افرادي که از اين طريق توانستند به روشن بيني و تقويت نيروي فکري دست يابند از نظر جسمي کاملا ضعيف بوده و ناتوان گشته اند . بدين بيان، ذن اساتيک تنها به يک نيمه از انسان توجه داشت و جسم را کاملا فراموش مي کرد . تا اينکه يکي از پيروان آئين بودا بنام "درایاما تايشي" از هندوستان به چين سفر مي‌کند تا اصول دين بودايي را به پادشاه ليانگ تعليم دهد . (برخي اعتقاد دارند دراياما از هندوستان وارد چين شده،اما پژوهشهاي دقيق تاريخي در حوزه فنون رزمي ،وجود شيوه مبارزاتي شبيه به فنون وي را در هندوستان آن زمان تأييد نمي کند. دراين ميان نظر "پال پيلوت " مورخ فرانسوي و گروهي ديگر از محققان که معتقدند وي ازايران به چين رفته است، به حقيقت نزديکتر به نظر مي رسد . وجود معابدي که در غرب چين ميان کوهستان ها وبعضاً در غارها بنا شده ونقش نماد ماه وخورشيد بر ديوار آنها که از مباني ديدگاه ماني و ساير مخالفين سلسله ساساني است ، و همچنين مطالب تخصصي مطرح شده در مکاتب کانگ فو درباره ماه و اشاره اساتيد اين سبک به ماه و معني آن در سبکهاي "پاشي ين چين ، نگو چوچوآن " و ساير سبکها و نیز تلفظ چيني کلمه فارسي "تاماه" که همان "تاموست"، به همراه خيلي دلايل ديگر، بنيانگذار "کانگ فو شائولين" که شناخته شده ترين ريشه ساير هنرهاي رزمي جهان است را يک ايراني معرفي مي کند.)

 به هر تقدير ، دراياما ازغرب به چين آمد و به "بودتور" رفت و پس از طي مراحل و منازعاتي ، امپراطور، معبدی را دراختیار وي گذاشت تا تعليمات خود را در آنجا بنياد نهد. اين معبد پس از چند دوره تخريب و آتش سوزي و بازسازي ،بعدها درزمان سلسله "تانگ" ، "شائولين" نام گرفت. وي در معبد شائولين سو (Shaolin szu) اقامت میکند و به تعليم مکتب خودش مي‌پردازد.

با شروع تعالیم وی در اين معبد ، هنرجويان وي از فرط فشار و خستگي و تمرکز شديد در اثناي تمرينات فکري و روحي، به ضعف جسماني شديدي مبتلا شدند که دراياما را مجبورکرد، تمرينات بدني خاصي را براي جلو گيري از فساد سلولي و افزايش قدرت جسماني به ايشان عرضه کند. قسمتي ازاين تمرينات "شي آر لوهان شو"  يا  " آي کي کين کيو" نام دارد که امروزه نيز (اگر درست تدريس شود) جزء مفيد ترين و سنگين ترين تمرينات بدني موجود دردنيا است .



درایاما تايشي پس از اين مرحله و براي ايجاد نيروي فيزيکي برتر ، نه سال وقت خويش را صرف کرد و ساکت و آرام در دنياي خود فرو رفت و در اين فکر به تجربياتي دست یافت. از جمله تکه چوبي را بر گرفت و در زمين نمناک بطور عمود فرو کرد چنانکه چوب به اندازه بند انگشت در زمين فرو نشست و در حرکت دوم نيرو و حرکتی دوراني به چوب داد و در زمين نشاند و اين بار چوب دو برابر دفعه اول در زمين فرو رفت و اين بود که به حرکات مختصر دست و پاي خود نيروي دوران داد. ولي آنچه او خلق نمود حرکاتي مختصر و محدود بود که بعد از درایاما تايشي و در طول زمان اين حرکات سيرتکاملي خود را پيمود و سپس از نظر علمي و اسرار هندسي و تاثيرات نيروي ثقل جاذبه و ميدان مغناطيسي بر روي بدن مورد بررسي قرار گرفت و بالاخره کانگ فو باحرکات و فلسفه اي که امروز شاهد آنيم پديد آمد.

از دراياما، دو کتاب به جاي مانده که يکي  "يي جين چينگ"  نام دارد و در ارتباط با تقويت نيروي جسماني است و ديگري "شيه سويي جينگ" است که چگونگی نظارت بر تمرينات فکري وتعليمات روحي میباشد.

از کتاب دوم در مراجع رسمي کشور چين بطور علني اثري دردست نيست و گفته ميشود کتاب نخست نيز به طور کامل در اختيار پژوهشگران قرار نگرفته است .دراياما پس از تعليم شيوه خود، روزي از معبد خارج شد و ديگر هرگز بازنگشت ، اثري از مقبره او دردست نيست، ولي تصاويري که به او نسبت داده مي شود، از چين تا اوکيناوا و از استراليا تا محله چيني ها در شهرهاي مختلف آمريکا ، زينت بخش مکانهاي تمرين هنرهاي رزمي است . درحقيقت چهره واقعي دراياما، همچون چهره حقيقي فنون او براي همگان روشن نيست ، اما نتايج عمل او دراغلب نقاط آسياي جنوب شرقي، هم ازنظر آئيني و هم به لحاظ تمرينات بدني تا امروز باقي مانده است.

کانگ فو در قدیم در بین دو گروه رواج بیشتری داشته است.

گروه اول جادوگران و جن گیران آن زمان که با نمایشهای افسونگری و اجرای بعضی از حرکات زیبا و پیچیده، در میان قبایل امرار معاش می کردند و این فنون و حرکات مذهبی مخصوص خودشان را به فرزندان خود انتقال می دادند که از میانشان می توان رهبر آنها "تین شید" را نام برد که ارباب آسمانی نام گرفته بود .خاندان وی هزار و هشتصد سال بر کوه اژدها در ایالت کیانگ سینگ حکومت داشتند .

گروه دوم راهبان و افراد مذهبی بودند که این افراد زندگی ساده ای داشتند و فقط از گیاهان تغذیه می کردند و یکی از خصوصیات آنها این بود که باید تا زمانیکه زنده هستند مجرد و دور از مسائل مادی باشند. آنها در صومعه ها زندگی می کردند . برای تلفیق روح و جسم خود روزه می گرفتند و در همین حال به تمرینات سخت و طاقت فرسای هنرهای رزمی کانگ فو می پرداختند .

حضور راهبان ، پیوسته جهت اصلاح جامعه ملموس بود. هر کجا بر کسی ستم می شد این راهبان بودند که برای دفاع از او حاضر میشدند . فشارهائی که از طرف حاکمان به افراد زیر دست آنها اعمال می شدباعث گردید که در سال 1911 در چین، نهضتی از طرف این مردان اتفاق بیافتد که به انقلاب بکسورها معروف شد و انقلاب اول نام گرفت .

یکی از راهبان معبد شائولین بنام "تی سو" در رواج و نشر هنر رزمی معبد شائولین نقش عمده را بر عهده داشت و سالها در بین راهبان معبد این هنر را رواج می داد . آنها این رزم را بوسیله تقلید از حرکات حیوانات و حشرات همچون:  ببر ، مار ، پلنگ ، میمون ، مانتیس ، درنا ، اژدها و دیگر حیوانات ،به مرحله عالی رساندند.

استادان بزرگ شائولین کانگ فو را نسل به نسل به شاگردان خود منتقل می کردند و با پیگیری زیاد آن را به کمال رساندند. اما بعد از فتح معبد شائولین توسط حکومت، کانگ فو در سراسر چین ممنوع اعلام شد و استادان اصلی شائولین از مرزها گریختند و به کشورهایی مانند هنگ کنگ ، تایوان و کشورهای غربی مهاجرت کردند.

اکنون کانگ فوئی که در خارج از چین تعلیم داده می شود بواسطه مهم بودن مراجع آن ارزشمند تر و مهم تر از کانگ فوئی است که در چین تعلیم داده می شود. بعدها دولت چین جهت سر و سامان دادن به این هنر رزمی سعی کرد همه سیستم های کانگ فو را تحت نام ووشو منسجم کند .

استادان شائولین که در خارج از چین بودند این جریان را تحریم کردند، اما ووشو شروع بکار کرده بود و از تمام دنیا جهت نشر این ورزش نماینده می پذیرفت . بعدها برای جلوگیری از انتقاد شدید مشتاقان کانگ فو، در کنار معبد شائولین، مدرسه هنرهای رزمی شائولین تاسیس شد که این مکان به جهانگردان، هنر رزمی ووشو را می آموزد و مدارک شائولین به آنها می دهد .

به هر حال هنرمبارزه‌اي کانگ فو به شکل امروزي،مستقيماً به تکنيک فکري و جسمي مربوط مي شود که خود از هنرهای قديمي مي باشد و به مفهوم علمي، کانگ فو، از هستي و يا جهان تن و روان آدمي مايه مي‌گيرد.

راهبر بر پيروانش مي آموزد، هر چند انديشه پايگاه برتر و مايگاه راز عالم است، اما اساس آن در جسم  بنيان گير ميشود که با ملحق شدن جسم و روح به يکديگر انرژي حاصل از آن نمايان مي‌گردد.